پروژه تخصصی

(بررسی وضعیت پرورش میگو و مشکلات آن از مرحله تولید تا مصرف)

اهداف پرورش میگو:

1.   اشتغال زایی :هر هکتار از مزارع پرورش میگو یک فرصت شغلی مستقیم  ودو فرصت شغلی غیر مستقیم ایجاد می کند شغل مستقیم در مورد افرادی است که مستقیما در سایت های پرورش میگو مشغول به کار هستند وشغل غیر مستقیم افرادی را شامل می شود که در حمل ونقل میگو کار می کنند، همچنین کارکنان کارخانه های عمل آوری وبسته بندی میگو  ، کارکنان کارخانه های یخ سازی ، کارخانه های صنایع جانبی مثل سوسیس ، کالباس و کنسرو سازان.

2.   امنیت غذایی : با توجه به اینکه هم اکنون برداشت میگوی دریایی به شدت کاهش یافته و میگو یکی از مواد پروتئینی پر مصرف کشور ودنیا محسوب می گردد لذا توسعه پرورش میگو در سواحل شهرستان گناوه جهت افزایش مصرف سرانه غذایی در بخش پرورش میگو از اهمیت زیادی برخوردار می باشد.

3.   امنیت مرزی : با توجه به گسیل افراد به سواحل و انجام کارهایی که در زمینه پرورش در سواحل انجام می شود و همچنین احداث تاسیسات زیر بنایی که در سواحل جهت پرورش میگو به وجود می آید خود به خود سواحل دریا و منطقه از امنیت برخودار می شود.

از جمله این تاسیسات کانال آبرسانی است که بین بندر گناوه تا بندر ریگ وجود دارد و به صورت سدی عمل می کند با توجه به اینکه 8600 هکتار اراضی در زمینه پرورش پوشش داده شده است پس 8600 نفر به طور مستقیم جهت پرورش به سواحل اعزام می شوند که این افراد به نوعی دراین امنیت نقش مهمی را ایفا می کنند .

4.   ارزآوری و صادرات : میگوی پرورشی یکی از محصولات صادراتی پر ارزش در چند سال اخیر برای کشور ایران بوده است که می توان با عرضه آن در بسته بندی با استانداردهای جهانی ارز قابل توجهی را وارد کشور نمود که این مهم باعث تقویت سواحل خصوصا ساحل نشینان شهرستان گناوه می شود .

5.   گسیل صنایع جانبی در بخش شیلات به سواحل : در این زمینه می توان به کارخانه غذا سازی ( غذای میگو ) در بندر ریگ ، کارخانه یخ سازی و کارخانه عمل آوری در چند کیلومتری شهرستان اشاره کرد .

6.   استفاده بهینه از زمین های غیر قابل کشاورزی و شوره زار در سواحل : بهره برداری از زمین های مذکور جهت امر پرورش یکی دیگر از اهداف پرورش میگو بوده که از اهمیت زیادی برخوردار است.